Borelioza

Borelioza

 

Borelioza, krętkowica kleszczowa, choroba z Lyme (łac. borreliosis, morbus Lyme) – wieloukładowa choroba zakaźna wywoływana przez bakterie należące do krętków: Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, Borrelia afzelii, Borrelia japonica, przenoszona na człowieka i niektóre inne zwierzęta przez kleszcze z rodzaju Ixodes. Borelioza jest najczęstszą chorobą odkleszczową

Bakterii powodujących boreliozę oraz jej odmianę nazywaną gorączką powrotną (boreliozą duru powrotnego) jest kilkadziesiąt. Należą do nich mi.in. b.burgdorferi (borelioza sensu stricte), b.afzelii, b.garinii, b.lusitaniae, b.spielmanii b.recurrentis, b.duttonii, b.japonica, b. miyumotoi, b.hermsii, b.purkeri, b.turicutue i inne. Różnią się one częstością występowania w poszczególnych strefach geograficznych, ale generalnie praktycznie każdą można spotkać w Europie i Polsce. Neuroborelioza jest natomiast często wiązana z b.garinii i b.lusitaniae. Bakterie borrelia przenikają do komórek człowieka; do limfocytów, fibroblastów i makrofagów. Atakują tkankę łączną, nerwową oraz mięśniową. Krętki uwielbiają tkankę łączną, co tłumaczy dlaczego ich ulubionym środowiskiem jest 5 następujących tkanek:

 

ścięgna i stawy (asymetryczne zajęcie dużych stawów, zwłaszcza biodrowego i kolanowego),
skóra i tkanki podskórne (rozpad kolagenu i przedwczesne starzenie),
opony mózgowe i astrocyty (tkanka łączna mózgu), inne elementy układu nerwowego,
tkanka serca,
ciecz wodnista oka.

 

Borelioza Katowice

 

Test na boreliozę

Bakterie borrelia posiadają polimorficzną budowę i mogą radykalnie zmieniać swoją formę. Krętek borrelia może zmieniać formę nie tylko z klasycznej postaci krętka w owalną (przetrwalnikowa cysta) i odwrotnie z postaci owalnej w formę krętka, ale także tworzyć Spory (pęcherzyki) oraz struktury (forma L) pozbawione ściany komórkowej, które uniemożliwiają rozpoznanie borrelii przez układ odpornościowy i działanie antybiotyków. Cysty i kolonie borrelia bez błony komórkowej są zwykle odporne na działanie antybiotyków. Do cysty nie penetrują makrofagi, przez co układ immunologiczny nie rozpoznaje zakażenia krętkami w formie nieinwazyjnej czyli „uśpionego” prowirusa ukrytego w cystach. Im dłużej trwa nierozpoznana borelioza, tym częściej jest ona tzw seronegatywna czyli bez przeciwciał (niewykrywalna przez testy medyczne), bo krętki są uśpione w cystach.

 

Z boreliozą zmagamy się coraz częściej, nawet o tym nie wiedząc – to choroba, na którą cierpi coraz więcej osób na całym świecie. Winni bywają zarówno lekarze, jak i sami pacjenci. Niestety zbyt często bagatelizujemy dolegliwości, które zaczynamy zauważać. To ogromny błąd, ponieważ pozwolenie bakteriom Borreli na rozprzestrzenienie się i zagnieżdżenie może skutkować nieodwracalnymi zmianami i utratą zdrowia. Można temu zapobiec, wykonując test na boreliozę dostępny w naszym ośrodku.

Trudność w rozpoznaniu boreliozy polega również na tym, że objawy infekcji bądź symptomy, które świadczą o tym, że chorujemy już od wielu lat, są bardzo podobne do innych, standardowych dolegliwości. Można podzielić je na dwa typy – pierwszy, który występuje bezpośrednio po ugryzieniu oraz drugi – objawy nawracające bądź świadczące o stanie chorobowym.

Oto trzy najczęściej występujące sytuacje, biorąc pod uwagę możliwość zarażenia się boreliozą:

  • pierwsza – znalezienie kleszcza wbitego w nasze ciało. W tej sytuacji warto poddać się badaniu i sprawdzić, czy był on zarażony. Taki test na boreliozę można wykonać w naszej klinice. Jeśli okaże się, że tak, lekarz zapewne zleci profilaktyczną antybiotykoterapię, która powinna zapobiec rozwojowi choroby. Warto jednak wspomagać w tym czasie organizm również naturalnie, poprzez oferowane przez nas terapie oraz odpowiednie odżywianie;
  • druga – brak kleszcza, ale widoczny rumień wędrujący. To znak, że prawdopodobnie mieliśmy kontakt z zarażonym kleszczem. Wtedy również niezbędne jest badanie, które pozwoli upewnić się i wdrożyć leczenie;
  • trzecia – kiedy brak kleszcza i rumienia, ale widoczne są objawy.

Do niedawna lekarze poszukujący przyczyn tej dolegliwości rzadko wiązali ją z krętkami Borreli, odpowiadającymi za zakażenie. Pierwsze symptomy przypominają grypę, dlatego są bagatelizowane. Dalsze, które mogą pojawić się dopiero po kilku latach, to problemy ze stawami lub sercem bądź neurologiczne. Na szczęście możliwe jest skuteczne leczenie boreliozy – zanim jednak do tego dojdzie, specjaliści coraz częściej zalecają wykluczenie choroby, jako pierwszy element diagnostyki. Test warto wykonywać co jakiś czas, nawet profilaktycznie. Wysokiej jakości sprzęt, jakim dysponujemy, pozwala wykryć chorobę, a jako doświadczeni specjaliści dobieramy odpowiedni rodzaj terapii. Nasza klinika w Katowicach to miejsce, w którym możecie liczyć na skuteczną pomoc.

 

Objawy kliniczne i przebieg
 

Rumień wędrujący

W ciągu od 1 do 3 tygodni od ukłucia pojawia się pojedynczy rumień wędrujący, który jest pierwszym objawem choroby. Charakterystyczne jest jego obwodowe szerzenie się i centralne ustępowanie. Rumieniowi mogą towarzyszyć objawy grypopodobne. Rzadkim objawem jest ciemnoczerwony naciek limfocytarny, najczęściej na małżowinie usznej. Zarówno rumień, jak i objawy ogólnoustrojowe ustępują w ciągu 4–12 tygodni. U części chorych objawy zakażenia ograniczonego mogą nie występować lub pozostać niezauważone przez chorego. Wówczas w ciągu

 od kilku tygodni do kilku miesięcy choroba ujawnia się w postaci zakażenia uogólnionego (stadium wczesne rozsiane). Może przebiegać pod postacią zapalenia stawów lub neuroboreliozy albo (rzadziej) zapalenia mięśnia sercowego. Zapalenie stawów rozwija się u około 60% nieleczonych pacjentów. Znacznie rzadziej rozwija się neuroborelioza, występuje u około 15% nieleczonych. Najczęstszym powikłaniem neurologicznym jest porażenie nerwu twarzowego. Powikłania kardiologiczne są jeszcze rzadsze, dotyczą około 5% nieleczonych osób. Rzadkie jest występowanie różnych postaci klinicznych u tego samego chorego. Po wielu latach od zakażenia u pacjentów nieleczonych mogą rozwinąć się późne objawy boreliozy, które mogą doprowadzić do trwałego uszkodzenia układu nerwowego lub narządów ruchu.


Nieleczona borelioza przebiega u człowieka w trzech etapach:

•   Etap infekcji zlokalizowanej:

•   Rumień wędrujący (rumień pełzający, erythema migrans)– jest najczęstszym objawem boreliozy. W ciągu 1–3 tygodni od ukłucia kleszcza w miejscu ukąszenia pojawia się pojedyncza rumieniowa plama lub grudka na skórze, która szybko ulega powiększeniu z centralnym przejaśnieniem. Nie występuje we wszystkich przypadkach choroby[(jest nieobecna do 20% zakażeń). Rumień najczęściej jest zlokalizowany na skórze kończyn dolnych i tułowia, co jest związane z lokalizacją ukłucia. Zmiany pojawiające się w ciągu 3 dni od ukłucia należy traktować jako odczyn hiperergiczny (odczyn zwykle >5 cm, bez przejaśnienia w centralnej części). Mogą występować wtórne zmiany satelitarne. W nietypowym przebiegu zmianie może towarzyszyć powiększenie lokalnych węzłów chłonnych.

•   Naciek limfocytarny (chłoniak limfocytowy skóry, limfocytoma, borrelia lymphocytoma) – przebiega jako niebolesny czerwony guzek, najczęściej na małżowinie usznej, mosznie, brodawkach sutkowych) Zmiana nieleczona może się utrzymywać nawet kilka lat. Występuje u mniej niż 1% chorych.

•   Objawy grypopodobne.

Rumień wędrujący, naciek limfocytarny oraz zanikowe zapalenie skóry (acrodermatitis chronica atrophicans) są patognomoniczne, to znaczy wystarczające do rozpoznania choroby.


Etap infekcji rozproszonej:

•   Nawracające zapalenie stawów – ujawnia się od 2 tygodni do 2 lat od wystąpienia pierwszych objawów boreliozy. Przebiega pod postacią nawracających kilkutygodniowych epizodów bólu i obrzęku stawów. Zapalenie zwykle dotyczy jednego lub rzadziej dwóch stawów i obejmuje duże stawy: kolanowe (najczęściej, łokciowe, skokowe, rzadziej inne. Przebieg asymetryczny Każde kolejne zaostrzenie jest coraz łagodniejsze aż do ustąpienia dolegliwości. U niektórych pacjentów przechodzi w stan przewlekły.

•   Objawy podrażnienia lub limfocytarne zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i nerwów obwodowych. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych ma przebieg łagodny, jedynym objawem choroby może być ból głowy.

•   Zapalenie nerwów czaszkowych – w stadium wczesnym najczęściej porażenie nerwu twarzowego, czasem dwustronne, może mieć nawracający przebieg.

•   Zapalenie mięśnia sercowego. Stosunkowo rzadkie. Ujawnia się w postaci zaburzeń przewodnictwa jako blok przedsionkowo-komorowy o różnym stopniu. Przebiega bezobjawowo.


Etap infekcji przewlekłej:

•   Zanikowe zapalenie skóry – ujawnia się wiele lat po zakażeniu najczęściej występuje na kończynach dolnych u osób w podeszłym wieku. Jest najczęstszym powikłaniem późnym boreliozy Zmiany początkowo mają charakter zapalny o zabarwieniu sinoczerwonym, niesymetrycznie rozmieszczone. Mogą występować ogniska * wzmożonej pigmentacji oraz teleangiektazje. Z czasem dochodzi do zmian zanikowych ze ścieńczeniem skóry z widocznym poszerzeniem żył. Zmianom często towarzyszą parestezje i ból stawów.

•   Neuroborelioza – występuje u 10-15% nieleczonych pacjentów:

•   polineuropatia obwodowa – występują zaburzenia czucia i porażenia nerwów obwodowych,

•   zapalenie korzeni nerwowych i nerwów obwodowych,

•   zaburzenia funkcji poznawczych i pamięci.

•   Przewlekłe zapalenie stawów, rzadko trwałe uszkodzenie.

•   Łagodne zapalenie mięśni, ścięgien, kaletek maziowych.*

* Wikipedia

 

Nieleczona borelioza może przyczynić się do poważnych i nieodwracalnych zmian w układzie ruchu, nerwowym i krwionośnym i innych. Obecnie w Polsce ma miejsce rekordowa ilość zachorowań na boreliozę. Metody , którymi posługujemy się w naszym ośrodku diagnostycznym mają na celu wykrycie boreliozy oraz spowodowanych przez nią możliwych koinfekcji.

 

Jak usunąć kleszcza

 

Po zauważeniu kleszcza należy przystąpić do usunięcia go.

Kleszcza można usunąć za pomocą pęsety "kleszczołapki" lub pompki ssącej.

Jeśli nie jesteśmy pewni czy będziemy umieli właściwie usunąć kleszcza należy udać się do lekarza. Przy usuwaniu kleszcza niewskazane jest wykręcanie kleszcza palcami oraz za pomocą substancji natłuszczających.Może to spowodować zatkanie tchawek kleszcza, a następnie jego wymioty, które przyspieszają przedostanie się bakterii do osoby zakażone

 

 

Aby ustrzec się przed ukłuciem kleszcza :

  • ubierz się odpowiednio. Ubranie powinno chronić szczelnie całe ciało, w tym także głowę (czapka);
  • ubranie w jasnym kolorze znacznie ułatwia dostrzeżenie wędrującego po nim kleszcza;
  • unikaj wypraw w miejsca, w których jest dużo kleszczy
  • stosuj środki odstraszające, których substancje aktywne powodują, że człowiek jest niewyczuwalny dla kleszczy;
  • obejrzyj starannie całe ciało po wyjściu z lasu lub parku. Szczególnie sprawdź głowę na granicy włosów i za uszami oraz te miejsca, gdzie skóra jest delikatna – pod kolanami, w pachwinach, na brzuchu;

 

Miejsce bytowania kleszczy

  • Lasy liściaste i mieszane
  • Obszary trawiaste
  • Zarośla
  • Parki miejskie
  • Paprotki
  • Osiedla otoczone parkami miejskimi

 Test na boreliozę Katowice

Borelioza - leczenie

Objawy boreliozy

Istnieje szereg objawów boreliozy, wymienione poniżej nie wyczerpują możliwości

Często początek objawów są stany towarzyszące grypie; osłabienie, bóle głowy, gorączka.Jednym z  najczęstszych objawów są objawy stawowe, kardiologiczne i neurologiczne. Objawy stawowe boreliozy mogą mieć różne nasilenie. Chorzy na boreliozy z łagodnym przebiegiem postaci kardiologicznej mogą nie odczuwać żadnym objawów. Mogą jednak wystąpić takie objawy dusznośći, zmniejszona tolerancja wysiłkowa, kołatnie serca czy symptomy prawo -lub lewokomorowej niewydolonośći.

 

Zakres objawów neurologicznych jest dość szeroki, pojawić się mogą :

  • fibromialgia
  • drżenia mięśni
  • przeczulice
  • parestezje
  • bóle korzeniowe
  • niedowład wiotki
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenie mózgu
  • drgawki
  • porażenie nerwów czaszkowych
  • problemy z koncentracją i pamięcią
  • objawy encefalopatii, czyli zaburzenia intelektu (otępienia

 

Reakcja Herxeimera

Reakcja Jarisha -Herxeimara zostały tak nazwane od nazwisk badaczy bakterii Adopha Jarisha i Karla Herxeimera, którzy jako pierwsi opisali to zjawisko. Pojawia się ono podczas masowego obumierania ustrojów bakteryjnych w trakcie postępu choroby lub jej leczenia. Reakcje Herxeimera często występują przy boreliozie. Gdy duże ilości krętków obumierają ich organizmy rozpadają się.Fragmenty ich ciał i toksyny, które uwalniają powodują tymczasowe nasilenie objawów.

 

Rola witamin, sportu i zdrowego trybu życia w borelioze

Osoby, które mają niedobory witaminowe, unikającace ruchu i nadużywające alkoholu lub tytoniu mają o wiele mniejsze szanse na pełne wyjście z choroby. Wszelkie substancje odurzające wpływają negatywne na układ immunologiczny. Przy dłuższym leczeniu należy zapewnić organizmowi więcej witamin w formie suplementow i tranu, gdyż antybiotyki mogą przeszkadzać w przyswajaniu witamin z pokarmu lub w ich produkcji (u zdrowego człowieka znaczne ilości niektorych witamin są wytwarzane przez bakterie przewodu pokarmowego, ktore w czasie antybiotykoterapii

zostają zabite). Szczególnie ważne jest dostarczenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: witaminy D, A i E oraz witamin rozpuszczalnych w wodzie: C, B12. Jest istotnym, aby na początku leczenia oznaczyć poziom witaminy D. Gdy jest on w dolnej granicy normy lub poniżej, należy najpierw uzupełnić go do poziomu przynajmniej średniego i dopiero poźniej rozpocząć kurację.

 

Alkohol w większych ilościach obniża odporność, bardzo źle oddziałuje z metronidazolem i innymi lekami, a u wielu chorych nasila symptomy choroby. Palenie tytoniu obniża odporność immunologiczną.

 

Koinfekcje

Chodź nie jest to temat powszechnie znany, to faktem jest iż w około 80% przypadków zakażenia krętkiem borrelli roznoszonym przez kleszcze i powodującymi chorobę zwaną Borelioza, dochodzi również do zakażenia innymi drobnoustrojami chorobotwórczymi. Kleszcze są pasożytami, zawierającymi cały szereg patogenów, a Borelioza to tylko jedna z wielu chorób, które roznoszą. W związku z tym, istnieje duże prawdopodobieństwo, że podczas zarażenia Boreliozą dostajemy w „pakiecie” jedną lub kilka innych schorzeń których przyczyny są ciężkie do zdiagnozowania ponieważ objawy „podszywają się” pod inne choroby bądź też w ogóle nie wykazują żadnych charakterystycznych objawów. Gdy jednak uda się wykryć i poprawnie zdiagnozować chorobę, leczenie często jest równie trudne i długotrwałe jak leczenie samej boreliozy. Do tego jak ważne jest znalezienie dobrego specjalisty oraz wykonanie kompleksowych badań, chyba nie trzeba nikogo przekonywać. Poniżej natomiast zamieszczamy przegląd podstawowych chorób, które są najczęstszymi następstwami po ukąszeniu tych stawonogów.

 

Riketsjozy – są to ostre choroby gorączkowe wywołane przez grupy bakterii zwanych Riketsjami. Do niedawna problem zakażeń dotykał jedynie kraje Afrykańskie, Ameryki Środkowej oraz południowej Europy, jednak ocieplający się klimat sprawił, że warunki do rozwoju tych chorób zaczęły sprzyjać również w Europie Środkowej, w tym w Polsce. Spośród wielu schorzeń jakie wywołują riketsje wyróżnić można; Gorączka plamista Gór Skalistych, Tyfus, Dur plamisty, Ospa Riketsjowa, Gorączka Q, Gorączka Wołyńska. W naszym kraju chorobą z grupy Riketsjoz roznoszoną przez kleszcze jest Gorączka plamista Gór Skalistych oraz rzadziej Gorączka Q. Charakterystycznymi objawami tych chorób są: bardzo wysoka temperatura ciała sięgająca ok. 40oC oraz krwotoczna plamista wysypka pojawiająca się początkowo w okolicy nadgarstków i stawów skokowych a następnie rozprzestrzenia na resztę ciała. Niekiedy towarzyszą temu bóle mięśni, bóle głowy, wymioty i brak apetytu. Riketsjozy są to jedne z groźniejszych chorób występujących jako koinfekcje do boreliozy gdyż nie włączenie leczenia w odpowiednio krótkim czasie mogą być śmiertelne.

 

Bartonelloza – inaczej zwana też chorobą kociego pazura. Choroby z tej grupy wywołane są bakteriami z grupy Bartonella pokrewnymi do riketsji. Uważa się, że Bartonella są jednymi z drobnoustrojów najczęściej występującymi w kleszczach. Bartonelloza występująca jako koinfekcja z boreliozą często wzmacnia jej objawy np. nasila bóle stawowe ale też powoduje inne dolegliwości charakterystyczne tylko dla niej. Najczęściej objawy zakażenia tym patogenem mają charakter zaburzeń centralnego układu nerwowego m.in.: uczucie rozdrażnienia, stany lękowe, bezsenność, roztrzęsienie, zaburzenia czucia skórnego, a nawet zmiany zachowań. Dodatkowo częstymi objawami są gorączka, nieżyty i bóle żołądkowe, powiększone węzły chłonne, bolesne guzki na skórze i podłużne zaczerwienione wysypki skórne, przypominające wyglądem rozstępy. Niekiedy wystąpić może również ból i palenie skóry oraz poranne bóle stóp, a w skrajnych przypadkach również napady padaczkowe. Chore na Bartonellozę należy również podejrzewać osoby długo zmagające się z boreliozą, które wykazują objawy podejrzanych zmian zachowań i zaburzeń psychicznych.

 

Babeszjoza – choroba wywołana przez pierwotniaki z rodzaju Babesia. Są to patogeny, które atakują erytrocyty i wymagają pierwszorzędnego zastosowania odrębnego leczenia gdyż nie są wrażliwe na leki zwalczające boreliozę. Liczba zachorowań na babeszjozę nie jest duża ale z roku na rok wzrasta. U wielu osób choroba te przechodzi bezobjawowo lub wykazuje podobne objawy jak przy przeziębieniu lub często myli się je z objawami boreliozy. Zdarzają się natomiast przypadki, kiedy choroba przybiera cięższą postać nawet zagrażając życiu. U takich osób oprócz gorączki i dreszczy występuje niedokrwistość, niski poziom płytek krwi oraz leukopecynia, powiększona śledziona i wątroba. Zatem na tę chorobę powinny szczególnie uważać osoby z obniżoną odpornością gdyż u nich może mieć ona o wiele cięższy przebieg.

 

Anaplazmoza granulocytarna – lub też Erlichoza, wywołana bakteriami Anaplasma phagocytophium. Wg różnych statystyk lekarskich w zależności od obszaru występowania od 5 do 50% kleszczy są nosicielami tej choroby. Bakterie Anaplasma atakują szpik kostny i namnażają się wśród białych krwinek powodując zaburzenia ich liczebności we krwi (Leukopenia), a niekiedy również małopłytkowość (Trombocytopenia). W większości przypadków przebiega bezobjawowo. Zdarzają się jednak sytuacje, w których wykazuje objawy podobne do grypy: gorączka, kaszel, bóle stawowo mięśniowe, bóle głowy, ciągłe uczucie zmęczenia. Nie należy lekceważyć objawów tej choroby chodź są one bardzo zbliżone do objawów boreliozy jednak w szczególnych jednak przypadkach, anaplzamoza może doprowadzić do groźnych powikłań, a nawet śmierci. Do osób szczególnie narażonych na ostry przebieg tej choroby są osoby z obniżoną odpornością i osoby starsze.

 

KZM – Kleszczowe Zapalenie Mózgu, to choroba atakująca ośrodkowy układ nerwowy. Powoduje ją wirus z grupy Flaviviridae. Zachodzi w dwóch stadiach chorobowych: w pierwszym stadium patogeny tej grupy rozwijają się w komórkach skóry oraz węzłach chłonnych, a następnie dostają się do naczyń krwionośnych zakażając przy tym inne komórki w organizmie. Trwa to od 1 do 8 dni i nie wykazuje żadnych groźnych objawów lub są to grypopodobne dolegliwości jak gorączka, bóle głowy i nudności. Drugie stadium chorobowe rozwija się po około 8-30 dniach, kiedy wirusy docierają do ośrodka układu nerwowego atakując komórki śródbłonkowe naczyń mózgowych, a w efekcie końcowym również komórki nerwowe mózgu. Czasem zdarza się u niektórych zakażonych,  że choroba samoistnie zostaje zwalczona już w pierwszym stadium, jednak w pozostałych przypadkach choroba przechodzi w fazę drugą powodując gwałtowne pogorszenie samopoczucia. Następuje nasilenie wszystkich dotychczasowych objawów, gorączka sięga 40oC, nasilają się bóle głowy, nudności, wymioty, bóle mięśniowo-stawowe. Dodatkowo dochodzą dolegliwości oponowe, które w zależności od nasilenia przebiegu choroby mogą mieć różny charakter.

Najłagodniejszą formą drugiego stadium chorobowego jest postać oponowa. Zachodzi ona w około 50 % przypadków i jej objawy ustępują po 7 – 14 dniach. Formą średnio nasiloną jest postać oponowo – mózgowa gdzie następują takie objawy jak zaburzenia pamięci i koncentracji, rozdrażnienie, zaburzenia świadomości a w niektórych przypadkach nawet porażenie nerwów czaszki i mięśni oddechowych. Najcięższą formą KZM jest postać oponowo-mózgowo-rdzeniowa. Występuje u około 10% chorych i objawia się niekiedy porażeniem mięśniowym, utratą władzy nad kończynami, trudnościami z oddychaniem, a w wielu przypadkach kończy się śmiercią.

Leczenie zaawansowanej choroby KZM jest długotrwałe i intensywne, a jej skutki nie jednokrotnie nie ustępują całkowicie.

Jersinioza – jest to bakteryjna choroba zakaźna układu pokarmowego. Bakterią chorobotwórczą pałeczki z grupy Yersinia, z których 3 gatunki są szkodliwe dla człowieka (Yersinia pestis, Yersinia paratuberculosis, Yersinia enterocolitica). Chodź bakteriami tej grupy najczęściej zarazić się można drogą pokarmową nie wyklucza się zarażenia na drodze ukłucia przez kleszcza nosiciela. Objawami tej choroby są podobne do objawów grypy żołądkowej: biegunka, wymioty, gorączka, bóle brzucha i głowy. U niektórych chorych występuje również zapalenie jelita cienkiego lub okrężnicy a nawet zapalenie węzłów chłonnych w jamie brzusznej powodujące silne bóle w prawej części brzucha przypominające zapalenie wyrostka robaczkowego. Zazwyczaj objawy ustępują po kilku dniach a dorosły organizm jest w stanie sam się wyleczyć jednak zdarza się, że w ciężkich przypadkach rozwinięcia choroby może dojść nawet to zakażenia całego organizmu – posocznicy.

Chlamydioza – jest chorobą o rzadkim występowaniu objawów i dotyka w większości dzieci oraz osoby starsze. Osoby zarażone bakteriami Chlamydia pneumoniae cierpią na dolegliwości układu oddechowego takie jak zapalenie krtani, oskrzeli, zatok a nawet zapalenie płuc. Długotrwałe występowanie objawów wiązać się może z uszkodzeniami w obrębie oskrzeli, dychawicą, oraz przewlekłymi katarami i zapaleniami gardła oraz zatok. Dodatkowo odczuwalne są bóle stawów i mięśni. U osób starszych istnieje zwiększone ryzyko rozwinięcia zapalenia płuc, a w konsekwencji poważne skutki zdrowotne.

 

Toksoplazmoza – wywoływana przez pierwotniaki Toxoplasma gondii żyjące w układzie jelitowym zwierząt. Są zakaźne dla zwierząt i ludzi. W większości przypadków objawy zakażenia nie występują. Gdy jednak choroba daje jakiekolwiek znaki istnienia odbywa się to w sposób ukierunkowany na daną partię ciała lub narząd:

·         węzłowa objawia się powiększeniem węzłów chłonnych szyi, współwystępująca z gorączką i bólami stawowo mięśniowymi

·         oczna wskutek której następują częste obniżenia ostrości wzroku i zapalenia spojówek

·         atakująca mięśnie sercowe, płuc czy wątroby

·         powodująca zmiany chorobowe w układzie nerwowym mózgu, prowadzące nawet do zapalenia opon mózgowych

Taksoplazmozą zarazić się można nie tylko dzięki kleszczom. W głównej mierze roznoszona jest poprzez kontakt z kałem zwierzęcia nosiciela lub drogą pokarmową. Ciekawym faktem jest, że około 50% ludzi na świecie choruje na tę chorobę chodź większość z nich nie jest tego świadoma ponieważ u dobrze rozwiniętych zdrowych organizmów taksoplazmoza nie stanowi żadnego zagrożenia.

 

Brucelloza – do niedawna była to choroba atakująca jedynie organizmy zwierzęce. Jednak ostatnimi czasy w wyniku postępu mutacji patogenów wyodrębniony został nowy gatunek tych bakterii Brucella canis powodująca chorobowe skutki również u ludzi. Do częstych objawów brucellozy szczególnie w jej początkowym stadium należą skoki temperatury ciała, nadpotliwość, dreszcze, mogą pojawić się zmiany skórne; wysypki i krostki. W dalszej kolejności powiększenie węzłów chłonnych oraz narządów wewnętrznych a także bóle kostno-stawowe i nerwobóle. Zarażenie tą chorobą kobiet w ciąży jest szczególnie niebezpieczne gdyż istnieje zwiększone ryzyko poronienia płodu.

 

Leptospiroza – choroba zakaźna wywołana przez krętki Leptospira. Okres rozwoju choroby trwa około 10 dni a jej objawy są bardzo różnorodne. Początkowymi objawami są gorączka, która może utrzymywać się falowo przez cały okres choroby. Gorączce towarzyszą dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni i stawów oraz osłabienie ogólne, brak apetytu i nadpotliwość. Niekiedy na skórze pojawia się plamista wysypka oraz opryszczka wargowa. Do rzadkich objawów Leptospirozy należą wymioty, biegunka, wzdęcia, powiększona wątroba lub śledziona, zmiany w układzie oddechowym oraz przekrwienie spojówek. Ze względu na fakt, że choroba obejmuje szeroki zakres dolegliwości, proces leczenia jest trudny i długotrwały.

 

Choroba Borna – nazwa pochodzi od miasta w Saksoni, w którym w latach 90 XIX wieku wybuchła epidemia tej choroby. Wywołana jest przez wirus Borna disease virus, BDV, które są spokrewnione z wirusami Ebola i Marburg powodującą chorobę podobną do Eboli. Choroba Borna jest chorobą odzwierzęcą, która w większości przypadków atakuje zwierzęta dzikie i hodowlane np. konie, owce, hipopotamy, lamy oraz bydło a także ptaki i małe gryzonie. Atakuje ona układ nerwowy powodując objawy zbliżone do schizofrenii lub psychozy maniakalno-depresyjnej. Działanie choroby na człowieka i jej objawy są wciąż kwestią sporną i nie do końca wyjaśnioną (więcej w art. Liberski P. et. al. Choroba Borna, 2007)

 

Tularemia – jest to bardzo groźna choroba wywołana pałeczkami Francisella tularensis. Bakterie tego gatunku mają niezwykłe zdolności do szybkiego namnażania się przez co stanowią groźny czynnik chorobotwórczy. Już kilka bakterii przedostających się do naszego organizmu jest w stanie spotęgować swoją liczebność kilkaset razy i zaatakować z dużą siła. Po drugie pałeczki Francisella tularensis są zdolne „oszukać” system immunologiczny i przełamać jego bariery co powoduje, że naukowcy porównują te bakterie niemalże do broni biologicznej. Gdy dochodzi do zakażenia bakteriami poprzez ukąszenie kleszcza najczęściej w tym miejscu niemal natychmiast tworzą się rumieniowate grudki, które w kolejnych dniach powiększają się i zmieniają w krosty a następnie we wrzody. Choroba w pierwszej kolejności zwykle atakuje błony śluzowe a następnie wnikając w głąb dostaje się do węzłów chłonnych. W ciągu 3-6 dni od zakażenia następują objawy grypopodobne takie jak dreszcze, bóle głowy i mięśni, gorączka. Na szczęście choroba ta przenoszona przez kleszcze rzadko prowadzi do skutków śmiertelnych.

 

Mykoplasma – około 80% kleszczy roznoszących choroby, są nosicielami bakterii powodujących mykoplasmę. Z tego około 1/3 posiada aż trzy jej gatunki. W związku z tym nietrudno o zakażenie tą chorobą poprzez ukąszenie kleszcza, a najbardziej narażone są osoby, które nie podejmują natychmiastowego leczenia. Objawy tej choroby są bardzo różne, od bezobjawowej przez objawy lekkie takie jak infekcje dróg oddechowych, aż po objawy ciężkie infekcji całego organizmu. Dodatkowo nałożenie się kilku chorób jednocześnie może osłabić organizm powodując, że mykoplasma staje się poważnym zagrożeniem dla zdrowia człowieka. Ostry przebieg mykoplasmy może atakować układ nerwowy, mięśnie lub stawy. Niekiedy jej objawy są zbliżone do boreliozy powodując przewlekłe zmęczenie, bezsenność, depresje, bóle głowy, nadpotliwość i wiele innych.

 

Wirusy z rodziny HHV – zakażenia wirusami typu herpes czyli human herpervirus są powszechnie występującymi drobnoustrojami chorobotwórczymi u ludzi. Do rodziny human herpervirus (HHV) należą:

HHV-1 wywołujące opryszczkę typu 1

HHV-2 wywołujące opryszczkę typu 2

HHV-3 odpowiedzialne za ospę wietrzną i chorobę półpaśca

HHV-4 choroby Ebsteina I Barr

HHV-5 choroby cytomegalii

A także HHV-6 powodujące chorobę zwaną rumieniem nagłym lub gorączki trzydniówki

HHV-7 oraz HHV-8 zwane wirusami mięsaka Kaposiego.

           

Oferujemy diagnostykę oraz dobranie indywidualnej formy terapii, na ktorą składają się min. zabiegi  z zakresu oczyszczania, plazmoterapii, biorezonansu, wsmomagania układu immunologicznego i ziołolecznictwa.